دل خوش از آنیم که حج میرویم
 غافل از آنیم که کج میرویم
کعبه به دیدار خدا میرویم  
او که همینجاست کجا میرویم
حج بخدا جز به دل پاک نیست
شستن غم از دل غمناک نیست
دین که به تسبیح و سر وریش نیست
هرکه علی گفت که درویش نیست
صبح به صبح در پی مکر و فریب
شب همه شب گریه و امن یجیب
 

طبق آمار بانک جهانی در سال 2008 درآمد کشور عربستان از توریسم یا به زبان ساده از : دکان زیارت مسلمین خانه کعبه معادل مبلغ 29.865.000.000.-دلار یا قریب سی میلیلرد دلار بوده است.

زائرین ایرانی که بصورت تمتع ویا عمره در همان سال به مکه رفته اند  1.937.000 نفر بوده اند که مجموعا مبلغ 4.879.000..000 دلار یا بعبارتی قریب به مبلغ پنج میلیارد دلار
درآمد تقدیم اقتصاد پادشاهان عربستان کرده اند و در میان تمام کشورهای اسلامی مقام اول را به خود اختصاص داده اند. نظر باینکه هواپیمائی جمهوری اسلامی قدرت جابجائی اینهمه زائر را نداشته است شرکت هواپیمائی عربستان قریب به 54 درصد از زائران ایرانی را به خود اختصاص داده است....طبق گزارش مقامات دیپلماتیک ایران در سال 2008 ماموران کشور عربستان بدترین و توهین آمیز ترین رفتار را با زوار ایرانی داشته اند و ایران از لحاظ توهین ماموران  عربستان مقام اول را به خود اختصاص داده است. علمای عربستان در همان سال فتوی صادر کرده اند که ایرانیان شیعه کافر هستند.طبق یک گزارش دیپلماتیک دیگر زائران ایرانی ناخواسته ترین و منفورترین خارجی ها در عربستان محسوب می شده اند.
با یک حساب سرانگشتی بوسیله پولی که ایرانیان سالانه به عربستان (دشمن شیعه ایرانی) تقدیم می کنند می توان تعداد 170.000 مسکن روستائی احداث کرد...
یا میتوان 714.286 فرصت شغلی کشاورزی یا 200.000 فرصت شغلی صنعتی برای جوانان ایجاد کرد
یا میتوان ..10000.000 متر مربع ساختمان مدرسه و ورزشی در کشور ایجاد کرد
ویا میتوان با پول حجاج دوسال یک پالایشگاه سوپر مدرن با ظرفیت 75000 بشکه احداث کرد
ویا با پول پنج سال حجاج میتوان ایران را به صادر کننده بنزین مبدل ساخت و دیگر برای واردات بنزین محتاج اعراب نبود....اما افسوس که با پول حجاج ایرانی قمارخانه های فرانسه توسط شاهزادگان عربستان که انحصار بیزنس حج را در اختیار دارند آباد میشود.....و تا رسیدن ایرانیان مسلمان به مرحله فکرکردن در بهینه هزینه کردن پول برای نزدیکی به خدا راه بسیار درازی در پیش است...

این متن را برای خودم قابل تامل دونستم. پسندیده دیدم که با شما درمیان بگذارم:
ایران بیشترین تعداد افراد اعزامی به حج را در میان کشور‌های مسلمان داراست. و البته جوانترین حجاج هم از ایران هستند...
آیا تا بحال فکر کرده اید که پولی‌ که از این طریق نصیب دولت عربستان میشود چقدر است؟
تولیت کعبه در دستان خانواده سلطنتی عربستان است.
آیا تا بحال فکر کرده اید که پولی‌ که ایرانیان و دیگر ملیت‌های مسلمان برای محرم شدن و رضای خدا خرج میکنند در نهایت صرف چه چیزها و کارهأی میشود؟؟
آیا بهتر نیست که این پول صرف بازسازی ، و آبادانی ، و فقر زدأی در کشور خودمان گردد؟؟؟
با شما هستیم خانم و آقای محترمی که آرزوی محرم شدن را دارید! لطفا یک بار دیگر به تصاویرنظر کنید....  
 

جشن سده

            سده از جشن آتش یادگار است

                                       به عالم تا ابد آن ماندگار است

           سده روزیست کاتش گشت پیدا

                                      ز نورش گشت روشن دشت و صحرا

          سده جشنی ز عهد باستان است

                                      پدیدارنده ی یک داستانست

         روایت کرده پیر توس بر ما

                                      که آتش را چه کس بنمود پیدا

       به هوشنگ از شهان شاهنامه

                                     همی نسبت دهد این کارنامه

       چو انسان شد از آن نعمت خبردار

                                     به مجمر کرد و شد دایم نگهدار

       ستایش کرده، شکر آورده یزدان

                                     که این رحمت بر او گشته نمایان

      به پا جشن و سرور بیکران بود

                                    چنین روزی به ایران یادمان کرد

       وزین پس شد همه ساله درین روز

                                   به پا کوهی ز هیزم آتش افروز

       به جای آور تو هم رسم نیکان

                                   که این رسمی کهن باشد به ایران

      تو هم انبوهی از هیزم برافروز

                                 به پنجاه روز مانده تا به نوروز

     به هنگامی که پنهان گشت خورشید

                               هوا روشن، نه از مهتاب و مهشید

      ز آتش کن هوا را گرم و روشن

                              مترس از سوز سرما، پوش جوشن

     مکن هرگز فراموشت وطن را

                             همه اعیاد ملی و کهن را

    چو غیبی گر تو هم ایران پرستی

                           مشو از یاد آن تا زنده هستی

شاعر:پرویز غیبی

تصاویر تاسف بار از یادگاری نوشتن روی آثار باستانی

از سایت امید 20

 زندگی

محمدرضا شجریان، اول مهر ۱۳۱۹ در مشهد زاده شد. خواندن را از کودکی با همان لحن کودکانه آغاز کرد. از کودکی با توجه به استعداد و صدای خوبش تحت تعلیم پدر که خود قاری قرآن بود مشغول به پرورش صدای خویش شد و در سال ۱۳۳۱، برای نخستین بار، صدای تلاوت قرآن او از رادیو خراسان پخش می‌شود.

وی در سال ۱۳۳۸ به دانشسرای مقدماتی در مشهد رفت و از همان سال برای نخستین بار با یک معلم موسیقی آشنا شد.

وی پس از دریافت دیپلم دانشسرای عالی، به استخدام آموزش و پرورش در آمد و به تدریس مشغول شد و در این زمان با سنتور آشنا شد. در سال ۱۳۳۷ به رادیو خراسان رفت و در رشته آواز مشغول فعالیت شد. سپس برای اجرای برنامه‌های گلها به تهران نزد استاد داوود پیرنیا دعوت شد و در بیش از یکصد برنامه گلها و برگ سبز شرکت کرد. شجریان در سال ۱۳۴۰ ازدواج کرد که حاصل آن سه دختر و یک پسر (همایون) بود.او در سال ۱۳۴۶ به تهران رفت و با احمد عبادی آشنا شد و از سال ۱۳۴۶ در کلاس اسماعیل مهرتاش شرکت نمود. همچنین برای آموختن خوشنویسی در انجمن خوشنویسان نزد استاد ابراهیم بوذری رفت. او از سال ۱۳۴۷، خوشنویسی را نزد استاد حسن میرخانی ادامه داد. وی در سال ۱۳۴۹، درجهٔ ممتاز را در خوشنویسی بدست آورد.

شجریان تا سال ۱۳۵۰ با نام مستعار سیاوش بیدکانی با رادیو همکاری می‌کرد، ولی بعد از آن از نام خود استفاده کرد. در ۱۳۵۰ با فرامرز پایور آشنا شد و یادگیری سنتور و ردیف‌های آوازی را نزد وی دنبال کرد. در سال ۱۳۵۱ در برنامهٔ گلها با استاد نورعلی خان برومند آشنا شد و به آموختن شیوهٔ آوازی طاهرزاده نزد او پرداخت. از سال ۱۳۵۲ نزد عبدالله دوامی کلیه ردیف‌های موسیقی و شیوه‌های تصنیف‌خوانی را فرا گرفت. در همین سال به همراه گروهی از هنرمندان چون محمدرضا لطفی، ناصر فرهنگ‌فر، حسین علیزاده، جلال ذوالفنون و داوود گنجه‌ای، مرکز حفظ و اشاعه موسیقی را به سرپرستی استاد داریوش صفوت بنا نهاد.

وی شیوه‌های آوازی اقبال السلطان، تاج اصفهانی، میرزا ظلی، ادیب خوانساری، قوامی و بنان را روی صفحات و نوارها به دقت دنبال کرد. از سال ۱۳۵۴، تدریس هنرجویان را در رشته آواز در دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران آغاز کرد و در سال ۱۳۵۸ با تعطیلی این رشته کار تدریس خود را پایان داد. در سال ۱۳۵۵ به همراه هوشنگ ابتهاج و برخی هنرمندان دیگر از رادیو کناره‌گیری کرد.شجریان در سال ۱۳۵۶ شرکت دل‌آواز را بنیان‌گذاری کرد. همچنین در سال ۱۳۵۷ در مسابقه تلاوت قرآن کشوری رتبه اول را به دست آورد.

در ۱۳۵۷ چندین سرود میهنی اجرا کرد و همکاری خود را با سازمان‌های دولتی ادامه نداد و در خانه به تحقیق و تدوین ردیف‌های آوازی پرداخته و به آموزش شاگردان قدیمی‌اش همت گماشت. در فاصله سال‌های دههٔ شصت، شجریان همکاری گسترده‌ای را با پرویز مشکاتیان آغاز کرد که حاصل آن آلبوم‌هایی چون ماهور، بیداد همایون، آستان جانان، نوا و دستان بود. در این سال‌ها به همراه گروه عارف کنسرت‌هایی را در خارج از ایران اجرا کرد.

پس از سال ۱۳۶۸ به همراه داریوش پیرنیاکان و جمشید عندلیبی به اجرای کنسرت در آمریکا و اروپا پرداخت. این گروه در سال بعد، کنسرت‌هایی را برای جمع‌آوری کمک مردم دنیا به زلزله‌زدگان رودبار انجام داد. آلبوم‌های دل مجنون، سرو چمان، یاد ایام و آسمان عشق با همکاری گروه آوا و نیز دلشدگان با آهنگسازی حسین علیزاده در این سال‌ها منتشر شدند. در سال ۱۳۷۴، شجریان کنسرت‌هایی در شهرهای اصفهان، شیراز، ساری، کرمان و سنندج برگزار کرد و در همین سال، آلبوم چشمه نوش را با محمدرضا لطفی و مدتی بعد، در خیال را با همکاری مجید درخشانی منتشر کرد. وی در سال ۱۳۷۷، آلبوم شب، سکوت، کویر را با آهنگسازی کیهان کلهر منتشر کرد.

شجریان در سال ۱۳۷۸ جایزه پیکاسو را از طرف سازمان یونسکو دریافت کرد. از سال ۱۳۷۹ با حسین علیزاده، کیهان کلهر و پسرش همایون به اجرای کنسرت پرداخت که حاصل آن، آلبوم‌های زمستان است، بی تو به سر نمی‌شود، فریاد، ساز خاموش و سرود مهر بود. در سال ۱۳۸۲، به همراه همین گروه برای کمک به زلزله‌زدگان بم کنسرتی در تهران با نام هم‌نوا با بم اجرا کرد.

از سال ۱۳۸۶، شجریان به همکاری با گروه آوا پرداخت و کنسرت‌هایی در تهران، اصفهان، اروپا، آمریکا و کانادا اجرا کرد. در همین سال و در مراسم درگذشت مادرش، پس از ۳۰ سال، دعای ربنا را دوباره خواند. شجریان اکنون به همراه پسرش همایون شجریان به ترویج و اشاعه موسیقی اصیل و سنتی ایرانی می‌پردازد. پس از برگزاری کنسرت شجریان در ونکوور کانادا، گلوب اند میل، شجریان را افسانهٔ موسیقی شرق معرفی کرد.

زندگی شخصی

                بشنو از نی چون حكایت می كند          از جدایی ها شكایت می كند

                    نشنو از نی نی حصیری بینواست         بشنو از دل دل حریم كبریاست

                    نی بسوزد خاك وخاكستر شود             دل بسوزد خانه دلبر شود

کنار ساختمان تئاتر شهر ایستاده بودم.

صدای بلند طبل دل آدم را می لرزاند ...

با خود می گفتی مگر چه اتفاقی افتاده که این همه آدم دور هم جمع شدن...

خبر از حماسه ای می دهد...

از حماسه ی کربلا...

وقتی مداح پشت بلند گو یا حسین می گفت و صدای طبل و سنج میومد بغضی گلوت رو می گرفت...

آسمون دیگه برات جذابیت همیشگی رو نداشت...

یک ساعت بعد وقتی برای دیدن تئزیه وارد سالن اصلی تئاتر شهر شدم و شروع شد

حتی اگر هیچ اعتقادی هم نداشته باشی بی اختیار اشک هایت پشت سر هم میان...

من همین الان که دارم تایپ می کنم و یاد چند روز پیش میفتم  گریم میگیره...

خدایا یعنی محرم سال دیگه هستیم...

دو کلیپ زیر با موبایل از بالکن سالن ضبط شده و چون خیلی زوم شده کیفیت خوبی نداره ولی صدای خوبی داره و می تونید کمی حال و هوای اون جا رو ببینید...

من ردیف دوم نشسته بودم...

 فیلم ها از تئزیه ی دو طفلان مسلم هست ... .

  کلیپ دوم - کلیپ اول 

آرتمیس؛ نخستین بانوی دریانورد و فرمانده ی نیرو دریایی ایران

آرتمیس Rrtemis  یا آرتمیز در چم (معنی) راست گفتار بزرگ، فرمانده ی بزرگ نیروی دریایی خشایار شاه در جنگ با یونانیان بود که با خردمندی و کار آمدی بی همتای خود نیروی دریایی و رزمناوهای تریوم و صد ها ناو نبرد، ناو ناوچه را رهبری کرد و با فرماندهی درست و بایسته خویش سپاه یونان را در هم شکست.این زن فرمانده از رایزنان جنگی خشایارشاه نیز بود.

آرتمیس چهره ای شگفت انگیز در تاریخ ایران باستان و شاید گزافه نگفته باشیم در تاریخ سراسر جهان است. او نخستین بانویی است که در سمت فرماندهی نیرومند ترین نیروی دریایی جهان و عضو شورای عالی دفاعی و وزارت جنگ و وزارت دفاع هخامنشیان و همچنین فرماندهی سپاه غربی ایران مستقر در کاریه انجام وظیفه می کرد. این بانو در سال 480 پیش از میلاد مسیح با 5 رزمناو سنگین تریوم و 8 هزار سپاهی پیاده مرکب از 8 هنگ و 2گردان 600 نفره از نیرو های زبده گارد جاویدان که توسط خشایارشاه برای محافظت از ملکه آرتمیس اعزام شده بودند در جنگ سالامین Salamine شرکت کرد. او در یکی از دشوار ترین شرایط در جنگ سالامین، با دلیری و بی باکی کم مانندی توانست بخشی از نیروی دریایی ایران را از خطر نابودی نجات دهد و به همین دلیل به افتخار دریافت فرمان دریاسالاری از سوی خشایارشاه رسید.

وی را از سویی یونانی (پادشاه بخش ترکیه فعلی) و از سویی خشن ترین دشمن یونانیان می دانیم. دلاورترین فرمانده ایرانی ضمن این که شکست فاحشی بر یونانیان وارد کرد، قوای دریایی فنیقیه را که از نبرد فرار می کردند و در خطوط دفاعی ایران شکاف ایجاد کرده بودند دنبال نمود و ضمن غرق نمودن ناوگان فنیقی، یونان را که در شکاف (کانال) نفوذ کرده بود و قصد حمله از پشت به ناوگان ایران را داشت شکست بسیار مهلک و سختی داد. با این حال هنوز چهره این بانو پر رمز و راز مانده است. ملکه آرتمیس در سال 480 پیش از میلاد با 300 فرمانده و ناوان مشهور ایرانی در نبرد سالامین شرکت کرد و چون تنها زن فرمانده ارتش ایران در کل جنگ بود و ایرانیان شاهد دلاوری بانوی زیبای ارتش خویش بودند به جوش و خروش در آمده و دلیرانه می جنگیدند تا مبادا به بانو آسیب برسد. مخصوصا ً دو گردان محافظ جان ملکه که از سپاه جاویدان بودند آنچنان دلاوری کردند که ملکه نیز تهییج شد و این دلاوری باعث محبوبیت وی تا زمان حاضر نیز شده است. آرتمیس علاوه بر شجاعت و زیبایی دارای بصیرت کامل در امور جنگی بود، به خصوص در امور نبرد ناوگان های جنگی و به عقیده تیمستوکل، زمامدار آتنی دشمن ایران (درهنگام لشکرکشی خشایارشاه) آرتمیس یکی از برجسته ترین دریاسالاران جهان بوده که دشمن دیرینه یونانیان به شمار می رفته و آن قدر که یونانیان از وی می ترسیدند از سایر فرماندهان ایرانی نمی ترسیدند.این وحشت از ملکه آرتمیس به حدی بود که حکمران یونان برای سر وی 10 هزار درهم جایزه گذاشته بود. آرتمیس همیشه مورد احترام دربار و شخص شاه بود و اغلب مورد مشورت شاه قرار می گرفت و در شورای جنگی رأی وی از آرای مهم محسوب می شد. وی ضمن فرماندهی ناوگان ایران و سمت ساتراپ کاریه، عضو شورای عالی دفاع ایران، غضو عالی وزارت دفاع، فرمانده سپاه غربی ایران، فرمانده دو گردان جاوید و فرمانده 5 رزمناو سنگین بود و دست آخر این که وی نخستین بانوی دریانورد و نخستین وزیر دفاع زن جهان به شمار می آید. سال های دهه 60 میلادی (دهه 40 خورشیدی) نیروی دریایی ایران، برای نخستین بار ناوکش بزرگی را به نام یک زن نامگذاری کرد و او «آرتمیس» بود. ناوکش آرتمیس در دوران خدمت «دریاسالار فرج الله رسایی» به آب انداخته شد و سال ها بر روی آب های خلیج همیشه فارش پاسدار سواحل ایران بود.

                       محفل آریائی تان طلائی   دلهایتان دریائی

                  شادیهایتان یلدائی  پیشاپیش مبارک باد این شب اهورائی . . .

عید قربان جشن رهیدگی از اسارت نفس و شكوفایی ایمان و  یقین برهمه ابراهیمیان  مبارك باد.

گون از نسیم پرسید

- دل من گرفته زین جا

               هوس سفر نداری

زغبار این بیابان؟

- همه آرزویم اما

چه کنم که بسته پایم...

- به کجا چنین شتابان؟

- به هرآن کجا که باشد به جز این سرا سرایم

-سفرت به خیر اما تو ودوستی خدارا

چو از این کویر وحشت به سلامتی گذشتی

به شکوفه ها به باران

برسان سلام ما را